Het bestuur van de Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013 bestaat uit mevrouw Joan Ferrier (voorzitter), de heer Edward Asscher (penningmeester en secretaris), mevrouw Marian Markelo, de heer John Leerdam, de heer Franc Weerwind, mevrouw Joyce Overdijk-Francis, de heer Roelof Koops en de heer Harry van Waveren.

VISIE

Op 1 juli 2013 is het precies 150 jaar geleden dat de slavernij in de toenmalige Nederlandse koloniën Suriname en de Nederlandse Antillen werd afgeschaft. De Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013 werkt nauw samen met het NiNsee (Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden En Erfenis) om de herdenking dit jaar vorm te geven. De stichting wil het slavernijverleden en hedendaagse vormen van slavernij onder de aandacht brengen van een groot publiek.

MISSIE

De Stichting Herdenking Slavernijverleden 2013, NiNsee en de Gemeente Amsterdam, hebben de krachten gebundeld met als einddoel draagvlak te creëren voor de herdenking op landelijk niveau, de geschiedenis te onderstrepen en de kennis te verbreden en te verdiepen. De belangrijkste momenten zijn de herdenking bij het Nationaal slavernijmonument in het Oosterpark op 1 juli en de Tula Herdenking op 17 augustus.

KERNBOODSCHAP

De geschiedenis van het slavernijverleden is nog lang niet uitgeschreven. De gevoelens en betrokkenheid van nazaten is sterk en aanwezig. Herdenken is gedenken, is het (er)kennen van een gedeelde Nederlandse geschiedenis. Een gezamenlijk verleden dat niet vergeten mag worden. Het is de interpretatie en nabeschouwing van ons verleden met de herinneringen en tradities die we in ere houden.
We vieren 150 jaar van verbroken ketenen en streven naar  een nieuwe toekomst zonder slavernij.

DE LEDEN VAN HET BESTUUR

Joan Ferrier, Voorzitter 

Joan studeerde orthopedagogiek aan de Rijksuniversiteit Utrecht en werkte vervolgens bij het Sociaal agogisch Centrum het Burgerweeshuis waar zij tenslotte coördinator was van twee opvanghuizen voor Marokkaanse kinderen. Daarnaast was zij docente transculturele Pedagogiek, en wetenschappelijk medewerker aan de Universiteit van Amsterdam. Toen in 1997 vier emancipatieorganisaties voor vrouwen besloten te fuseren, werd Ferrier per 1 januari 1998 directeur van het nieuwe Instituut voor Gender en Etniciteit, dat in de loop van dat jaar werd omgedoopt in E-Quality. In 2008 is zij verkozen tot “Zwarte vrouwelijke manager”.
Ferrier is bestuurslid geweest van Ombudsvrouw Amsterdam, Technika 10, Young Women’s Christian Association en de Nationale Commissie voor Internationale Samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO). Ook is ze initiatiefneemster en bestuurslid van de Stichting Johan Ferrier Fonds.

Edward Asscher, Penningmeester en Secretaris

Edward Asscher (Amsterdam, 7 oktober 1946) is een Nederlands politicus. Hij was namens de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD) vanaf 2007 tot 2011 lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Asscher is president-directeur van een diamantbedrijf in Amsterdam. Asscher komt uit een Joodse familie van diamantairs. Hij studeerde economie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Sinds 1975 is hij president-directeur van het familiebedrijf Koninklijke Asscher Diamant Maatschappij in Amsterdam.Binnen de VVD was hij onder andere voorzitter van de JOVD in Groningen en voorzitter van de VVD-kamerkring Amsterdam. Asscher vervulde verder diverse bestuurlijke functies. Hij was voorzitter van Jumping Amsterdam en de Amsterdamse en Buitenveldertse Montessorischolen en lid van het dagelijks bestuur van het Joods Historisch Museum. Hij is voorzitter van onder andere de Dutch Diamond Manufacturers Association en de Stichting Amsterdam Diamantstad. Asscher is erelid van de door hem opgerichte Rotary Club Amsterdam International.

Marian Markelo, Bestuurslid

Winti-deskundige Marian Markelo vindt het belangrijk dat mensen kennis nemen van het Winti geloof. Ze ziet het als haar levenstaak om kennis hierover te delen met zij die geïnteresseerd zijn. “Wij Afrikaanse mensen hebben nou eenmaal de gewoonte om kennis die we hebben te willen delen met anderen.Wij sluiten niet uit, wij sluiten in.” Ze geeft wel aan dat sommige ‘geheimen’ die zelfs niet bij alle Surinamers bekend zijn niet op bijeenkomsten prijsgegeven te worden. Ze presenteert haar antwoorden, doorspekt met humor en toegespitst op de actualiteit, voor een zeer multicultureel publiek en ziet het als haar levenstaak om kennis hierover te delen. met zij die geïnteresseerd zijn.

 John Leerdam, Bestuurslid

Hoewel geboren op Curaçao is John Leerdam de zoon van een Surinaamse vader en een moeder afkomstig van het eiland Saint Kitts. In 1982 verhuisde hij om te gaan studeren naar Nederland, waar hij theaterregie en een opleiding tot dramadocent aan de Theaterschool in Amsterdam volgde. Van 1986 tot 1987 en van 1991 tot 1996 verbleef Leerdam in New York, waar hij opleidingen volgde op het gebied van filmregie en -productie. Van 1991 tot 1996 deed hij zijn Masters in Fine Arts aan de Columbia University te New York en volgde hij cursussen aan de School of International and Public Affairs te New York, Later was hij betrokken bij diverse theatergezelschappen. Vanaf 1996 was Leerdam werkzaam bij het Cosmic Theater in Amsterdam, waarvan hij in 1999 directeur en artistiek leider werd. Hij bleef in deze functie totdat hij bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2003 gekozen werd namens de Partij van de Arbeid. In de Tweede Kamer hield hij zich bezig met Antilliaanse zaken en met het cultuurbeleid. Hij pleitte in een notitie in 2005 voor een actieve cultuurpolitiek. Leerdam was ondervoorzitter van van de commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en van Koninkrijksrelaties. Van 2007 tot en met 2010 was hij voorzitter van de vaste Kamercommissie voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse zaken.

Franc Weerwind, Bestuurslid

Franciscus Max (Franc) Weerwind (Amsterdam, 22 september 1964) is een Nederlands politicus van Surinaamse afkomst.
Hoewel geboren in Amsterdam, groeide hij op in Nieuw-Vennep. In 2000 werd hij adjunct-gemeentesecretaris van Leiderdorp en een jaar later werd hij gemeentesecretaris van Wormerland. Eind 2004 volgde zijn benoeming tot burgemeester van Niedorp en sinds september 2009 is Weerwind de burgemeester van Velsen. Hij is lid van D66.

     Joyce Overdijk-Francis, Bestuurslid

Joyce is afkomstig uit Curaçao en heeft in Leiden en Amsterdam farmacie en rechten gestudeerd. Ze is Strategisch senior Adviseur bij diverse gemeenten, het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties. Sinds 2009 is zij Ambassadeur van MasterPeace. Ook treedt ze op als Voorzitter van de Werkgroep Recht & Rassendiscriminatie waarvan ze tevens medeoprichter is. Joyce verricht andere werkzaamheden zoals Bestuurslid van het  Landelijk Bureau Racismebestrijding (LBR), Voorzitter van het Multicultureel Theatercentrum Cosmic. Thans heeft ze zitting genomen in de Raad van Advies van de Anne Frank Stichting (AFS) en het bestuur van het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis (NiNsee).

 

Roelof Koops, Bestuurslid

Roelof Koops studeerde geschiedenis aan de RU Leiden. Hij was van 1980 tot zijn pensionering in 2010 rijksarchivaris in de provincie Zeeland en in de jaren 2000 tot 2010 tevens directeur van het Zeeuws Archief te  Middelburg. In 2010 droeg hij samen met Suriname en Curaçao het archief van de Middelburgse Commercie Compagnie (MCC), het meest volledige slavenhalersarchief ter wereld, bij de UNESCO voor ter opname in het Memory of the World Register, waar het in mei 2011 inderdaad in werd opgenomen.Vanaf de oprichting in 2002 tot heden is hij tevens bestuurslid van het Nationaal instituut Nederlands slavernijverleden en erfenis (NiNsee).

  Harry van Waveren, Bestuurslid

In de periode 2003 – 2011 is Harry van Waveren (Westerschouwen, 1967) lid geweest van Gedeputeerde Staten van Zeeland op voordracht van het CDA. Als verantwoordelijk bestuurder voor cultuurhistorie is hij nauw betrokken geraakt bij vele activiteiten in Zeeland rondom het slavernijverleden. In de 17e en 18e eeuw speelden de Zeeuwse steden Middelburg en Vlissingen een belangrijke rol in de slavenhandel. In het Zeeuws archief zijn de boeken van de Middelburgse Commercie Compagnie te vinden. Dit UNESCO werelderfgoed wordt thans gedigitaliseerd. Deze kennis en contacten brengt hij graag in, zodat de herdenking van het slavernijverleden echt een nationale aangelegenheid wordt.